Wat is hyperthyreoidie?
Hyperthyreoidie bij katten is een vaak voorkomende aandoening bij oudere katten, meestal vanaf 12-13 jaar leeftijd. Het is een aandoening waarbij de schildklier te hard werkt. Het gaat hier meestal om een goedaardige tumor van schildklierweefsel (in 99.9% van de gevallen). De tumor kan een- en tweezijdig voorkomen. Daarnaast bestaat de mogelijkheid van ectopisch schildklierweefsel (extra schildklierweefsel buiten de schildklier op een andere plek in het lichaam). Slechts 1 op de duizend schildkliertumoren bij de kat blijkt kwaadaardig te zijn. De overmatige productie van schildklierhormoon heeft een dusdanige invloed op verschillende organen (in het bijzonder het hart) dat voor uw kat een levensbedreigende situatie kan ontstaan.
Symptomen van hyperthyreoidie
De meest voorkomende verschijnselen van hyperthyreoidie zijn:
- Zeer goede eetlust, in ieder geval meer dan normaal
- Vermagering ondanks die goede eetlust
- Hyperactiviteit
- Gedragsveranderingen
- Verhoogde hartslag en bloeddruk
- Veel drinken, veel plassen
Een of meerdere van deze problemen zien we in een later stadium. Het kan echter zo zijn, dat er al een verhoogd schildklierhormoon bij uw kat gevonden wordt voordat hij/zij deze verschijnselen vertoont. Dat maakt de overlevingskansen van uw kat alleen maar groter!
Verschillende manieren om te behandelen
Hyperthyreoidie is een aandoening die niet vanzelf over gaat. Gelukkig is hyperthyreoidie goed te behandelen en zelfs te genezen! Het is dan wel belangrijk om in een zo vroeg mogelijk stadium van de ziekte de behandeling te starten, om te voorkomen dat andere organen al onherstelbaar beschadigd zijn. Hoe eerder er ingegrepen wordt, des te meer kans van slagen.
Er zijn 3 verschillende therapieën bekend bij hyperthyreoidie:
1. Medicatie
-
- Kan hyperthyreoidie behandelen maar niet genezen.
- Er moet levenslang 1-2x daags tabletten ingegeven worden, niet alle katten accepteren dat!
- De medicatie kan nogal vervelende bijwerkingen hebben: leveraandoeningen, braken, diarree, allergische reacties, gebrek aan eetlust en bloedarmoede.
- Regelmatige controle incl. bloedtesten zijn nodig om de effectiviteit en bijwerkingen te controleren.
2. Chirurgie
-
- Hierbij wordt de helft van de vergrote schildklier verwijderd
- Kan hyperthyreoidie genezen
- Terugval na chirurgie komt vaak voor.
- Is soms niet mogelijk door de aanwezigheid van ectopisch schildklierweefsel (schildklierweefsel ergens anders in het lichaam).
- Bij sommige (zeker oudere) patiënten hebben de organen al dusdanig te lijden gehad, dat het risico van narcose en chirurgie groter is.
- Soms kan de bijschildklier beschadigd worden. Dit kan dan ook weer problemen veroorzaken.
- In sommige gevallen moet alsnog dagelijks medicijnen gegeven worden.
3. Radiotherapie
Hierbij wordt eenmalig radioactief jodium (I131) toegediend.
-
- Deze behandeling wordt als de meest veilige en meest efficiënte therapie gezien.
- 95% van de katten geneest van hyperthyreoidie.
- Het is veilig en er is geen operatie nodig.
- Alle abnormale schildkliercellen worden kapot gemaakt, waar deze zich ook in het lichaam bevinden (dus ook ectopisch schildklierweefsel).
- Het tast niet de bijschildklieren aan en laat de normale schildkliercellen met rust.
- Het is niet meer nodig dagelijks tabletten toe te dienen.
Helaas zitten er ook wel nadelen aan deze therapie:
- Deze therapie kan maar in één kliniek in Nederland worden uitgevoerd.
- Er zijn eerst een aantal vooronderzoeken (bloed- en urineonderzoeken, bloeddrukmeting) nodig voordat besloten wordt, of deze therapie voor uw kat mogelijk is.
- Doordat er gebruik gemaakt wordt van een radioactief middel, heeft dit tot gevolg, dat uw dier 10-14 dagen moet worden opgenomen in de kliniek. Gedurende die tijd is het niet mogelijk u uw dier te bezoeken.
- Vanwege de vooronderzoeken, de schildklierscan die gemaakt wordt in de verwijskliniek en de langdurige opname, is het een behoorlijk prijzige therapie (totaal ongeveer €1000,-).
Een therapie kiezen
Op het moment dat is vastgesteld dat uw kat hyperthyreood is, zal de dierenarts met u overleggen wat in het geval van uw dier de beste behandeling is. Het is niet zo dat in alle gevallen elke therapie geschikt is. Ook kunnen dan de kosten van de verschillende behandelingsmogelijkheden met u doorgesproken worden.
