Hond
Naarmate een hond ouder wordt, heeft hij meer kans om last van het gebittekrijgen. 4 van de 5 honden ouder dan 3 jaar hebben gebitsproblemen! Veel mensen hebben dit echter niet door. U ziet misschien pas dat er iets mis is wanneer hij uit zijn bek gaat stinken of zijn eetgedrag verandert. Hij laat zijn droge brokken staan of eet vooral met een kant van zijn gebit, om zijn pijnlijke tanden te ontlasten.

Last van het gebit wordt met name veroorzaakt door tandplak. Tandplak is een nauwelijks zichtbaar laagje dat zich voortdurend op de tanden vormt. Het bestaat uit voedselresten, slijm en bacteriën. Wanneer het niet verwijderd wordt, wordt tandplak na 24 uur wordt omgezet in tandsteen. Beide veroorzaken ontstoken tandvlees wat weer andere nadelige gevolgen met zich meebrengt.
Naarmate de hond ouder wordt, groeit dus ook de kans op het ontstaan van tandvleesproblemen (net zoals bij mensen!). Verwaarloosde gebitsproblemen kunnen ernstige gevolgen hebben voor de gezondheid van de hond. Klachten variëren van slechte adem en een pijnlijke bek, tot verlies van tanden of zelfs ontstekingen in belangrijke organen, zoals het hart en de nieren!
Zoals het voor ons belangrijk is naar de tandarts te gaan, is het ook belangrijk het gebit van de hond regelmatig te verzorgen en te controleren.

Voor de online gebits-check voor de hond hond klik hier

Kat

Het wordt door eigenaren niet altijd herkend, maar ook veel katten hebben last van het gebit. Ook voor deze dieren geldt dat het belangrijk is het gebit schoon te houden, om ernstige gezondheidsproblemen te voorkomen. Wist u dat 2 van de 3 katten boven de 3 kaar gebitsproblemen heeft!?

Voor de online gebits-check voor de kat klik hier

Gebitscontrole& -verzorging
Het is dus van levensbelang het gebit van uw dier schoon te houden om grote gezondheidsproblemen te voorkomen. Maar zelf zullen ze dat natuurlijk niet doen, daarvoor hebben ze uw hulp nodig.
Een goede controle door de dierenarts is ten eerste essentieel. Verder is naast een goede brok, waar dieren goed op moeten kauwen, zijn ook kauwstaven (zoals de Dentastick of de Veggiendent voor de hond) bewezen effectief.
De gouden standaard echter aan gebitsverzoring is het poetsen van de tanden. Ook in de Maand van de Gebitscontrole kunt u bij Dierenkliniek Enschede terecht voor extra informatie hierover.

Zoals hierboven al staat beschreven, is het dus voor de gezondheid van uw dier zeer belangrijk om het gebit van uw hond en kat regelmatig te laten controleren door de dierenarts.
Daarom wordt de maand februari ieder jaar uitgeroepen als Maand van de Gebitscontrole.

In de Maand van de gebitscontrole heeft Dierenkliniek Enschede ook weer leuke acties en kortingen!

• Op dinsdag 7 en 14 februari kunt u een afspraak maken voor een gratis gebitscontrole bij een dierenarts! Na deze controle krijgt u een leuk informatiepakket mee naar huis.
• In verband met drukte zijn er 2 extra gebitsspreekuren gepland op 21 en 29 februari!

• Na alle gebitsbehandelingen uitgevoerd in februari krijgt u een gratis gebitsverzorgingspakket.

• 10% korting op alle gebitsartikelen!

Voor een afspraak kunt u telefonisch contact opnemen of terecht aan de balie.

.

Korting voor vaste klanten

Voor onze vaste klanten (mensen die hun dier(en) jaarlijks laten enten) willen wij graag wat terugdoen!

Daarom hebben wij een leuke korting voor u: na de vaccinatie krijgt u aan de balie 10% korting op ontworming en ontvlooiing.

.

Nieuwe konijnenenting

Het is belangrijk om uw konijn te enten. Al sinds jaar en dag wordt er geënt tegen Myxomatose en VHD (Viraal Hemorragische Diarree).

Myxomatose is een virusziekte overgebracht door stekende insecten, direct contact en via materialen. Het leidt tot zwellingen rond neus, ogen en anus. De konijnen kunnen ernstig benauwd worden. De ziekte verloopt snel en vrijwel altijd dodelijk.
VHD/ RHD (Viraal Hemorragische Diarree) is een virusziekte die vaak nog sneller verloopt. Het wordt overgebracht door direct contact of via vectoren (besmette materialen, vliegen enz.). De ziekte veroorzaakt bloedingen in het lichaam, soms ziet u dan ook bloed uit de neus komen. De dieren sterven vaak snel, zonder symptomen. De ziekte verloopt eigenlijk altijd dodelijk.

Vroeger was het belangrijk in het voor- en najaar konijnen te enten tegen Myxomatose (deze enting gaf helaas geen jaar bescherming). Wij zijn verheugd u te mogen mededelen dat er sinds begin 2012 een nieuwe enting beschikbaar is voor konijnen!
Voordelen van deze entstof:

• Geeft een jaar bescherming tegen zowel Myxomatose als VHD!
• Eén potje per konijn, waardoor speciale entspreekuren op een vast tijdstip niet meer nodig zijn.
• Ook hoeft de enting dus niet meer perse in het voor- of najaar gegeven te worden.
• Eenmalige toediening voldoende.
• Te gebruiken vanaf 5 weken leeftijd.

Binnenkort kunt u dus weer een entoproep van ons verwachten. Ook kunt u voor een afspraak altijd telefonisch contact opnemen of terecht aan de balie.

Vastzittende gordijnhaak

 Afgelopen woensdagavond kwam Montserrat een poes van 1,5 jaar oud bij ons op het spreekuur. De eigenaars waren een paar dagen weg geweest en de oppas had gezien dat ze al een tijdje niet meer at. Daarnaast was ze flink aan het kwijlen en viel het met name op dat ze erg uit haar bekkie stonk.     

Soms is de oorzaak snel gevonden, want toen we in de bek van Montserrat keken zagen we tot onze grote verbazing een gordijnhaakje vast zitten rond een kies. Niet zo vreemd dat ze hiermee niet meer kon eten!

Onder narcose konden we de haak gemakkelijk verwijderen en een dag later at Montserrat alweer.     

wond na het verwijderen van de haak

Elvis de kater

Begin februari kwam Elvis bij ons met een groot probleem. Elvis kon niet meer plassen! Bij het aanraken van zijn buik deed dit erg veel pijn en wanneer we wat dieper doorvoelden kwamen we een hele grote, keiharde blaas tegen. Elvis was een zogenaamde plaskater.

Wat is een plaskater? Katers hebben een hele nauwe plasbuis, die heel erg snel verstopt kan raken met bijvoorbeeld gruis en ontstekingsmateriaal. Hierdoor kan de urine niet meer uit de blaas weg en zwelt de blaas dus heel erg op. Je kunt je voorstellen dat dit ontzettend pijnlijk is. Vaak zie je dit soort katten heel vaak naar de kattenbak gaan, erg persen en klaaglijk mauwen, maar er komt geen urine meer.(zie foto). Uiteindelijk als dit wat langer duurt, worden de afvalstoffen die in de urine zitten terug opgenomen in het bloed, hierdoor gaat de kat zichzelf vergiftigen. Daarnaast wordt de urine teruggestuwd richting de nieren, waardoor deze van binnenuit erg gaan opzwellen en kapot kunnen gaan. Als uw kat niet meer kan plassen is dit dus een echt spoedgeval!

Gelukkig was de eigenaar van Elvis er op tijd bij. Elvis werd onder narcose gebracht en er werd een katheter geplaatst en de plasbuis en blaas goed gespoeld, hierbij werd de verstopping verholpen. We merkten dat er in de urine heel erg veel gruis zat en dat de plasbuis heel nauw was, dit was waarschijnlijk de oorzaak van de verstopping. De katheter is een paar dagen blijven zitten en Elvis kreeg infuus (veel vocht zorgt voor het aanmaken van veel urine, waardoor de blaas goed doorgespoeld werd) en medicijnen tegen de zwelling en de pijn.

Na een paar dagen werd de katheter verwijderd. Bij de meeste plaskaters is daarmee het probleem verholpen. Ze moeten alleen levenslang een speciaal dieet krijgen om te voorkomen dat ze opnieuw dezelfde problemen krijgen. Dit voer zorgt ervoor dat gruis opgelost wordt en minder makkelijk gevormd, daarnaast wordt de urine zuurder en gaat de kat wat meer drinken, zodat er wat meer urine gevormd wordt en de blaas dus wat meer gespoeld.

Helaas ging het bij Elvis niet goed, de dag nadat de katheter verwijderd was begonnen de problemen opnieuw. Daarom moest hij geopereerd worden. Zijn penis werd geamputeerd, hierdoor werd het nauwste deel van de plasbuis verwijderd en werd er een nieuwe plasopening gemaakt. De operatie verliep heel goed, maar helaas kreeg Elvis opnieuw complicaties.

Dit keer kreeg Elvis wat diarree, ging hierdoor sleetje rijden (met zijn kontje over de grond schuren), waardoor de wond van de operatie heel erg ging zwellen, daardoor werd onze mooie nieuwe wijde opening weer nauwer. We besloten nogmaals een katheter te plaatsen en deze een paar dagen te laten zitten totdat de zwelling verdwenen was. Na 4 dagen mocht Elvis dan eindelijk naar huis!

Voor de baasjes van Elvis een hele lange weg, maar gelukkig hebben ze het volgehouden, want op dit moment gaat het heel erg goed met hem.

Eierstok

Voor mens en dier een spannend moment: de sterilisatie! In september 2009 was het voor Nouckie, een kruising Shi Tzu, en haar baasje zover. Nouckie moest onder het mes!

Een sterilisatie, wat is dit nou? Officieel betekent dit dat de eileiders worden afgebonden en dat de eierstokken blijven zitten. In de volksmond echter wordt met een sterilisatie het weghalen van de eierstokken bedoeld (op de eerste foto is een eierstok te zien). De baarmoeder wordt niet verwijderd, tenzij dat we tijdens de operatie zien dat er een probleem met de baarmoeder is.

Voordelen van sterilisatie:

• De hond wordt niet meer loops of drachtig.
• Geen schijnzwangerschap.
• Geen baarmoederontsteking meer.
• Minder kans op melkkliertumoren, mits je vroeg steriliseert.
• Minder kans op het ontwikkelen van suikerziekte.

Nadelen van sterilisatie:

• Narcose en een operatie brengen altijd risico’s met zich mee.
• Een tragere stofwisseling en daardoor grotere kans op overgewicht. Dit kan makkelijk voorkomen worden door direct na de sterilisatie 1/3 minder voer te geven.
• Verandering van de vacht.
• Urine-incontinentie. Dit komt met name meer voor bij de wat grotere rassen. In 99% van de gevallen kan dit met medicijnen verholpen worden.

Nouckie gesteriliseerd

Vroeger werd altijd gezegd dat je pas kon sterliseren na de 1e loopsheid. Dit was omdat er minder kans zou zijn dat de teef op latere leeftijd urine-incontinentie zou ontwikkelen. Uit recente studies is echter gebleken dat het geen verschil maakt of een dier wel of niet een keer loops is geweest.

Je kunt dus al steriliseren vanaf de leeftijd van 6 maanden. De organen zijn vanaf die leeftijd goed ontwikkeld, waardoor er geen vergroot narcoserisico meer is.

Wanneer de teef al een keer loops is geweest, raden we aan om 3 maand na de loopsheid te steriliseren. De baarmoeder en eierstokken zijn dan rustig en minder doorbloed dan tijdens de loopsheid.

Mocht u vragen hebben over de voor en nadelen een van sterilisatie, dan kunt u altijd contact opnemen met ons.

Met Nouckie gaat het heel goed. Vlak na de operatie heeft ze van haar baasjes een mooi rompertje aangekregen om te voorkomen dat ze zou gaan likken aan de wond. Doordat haar baasjes wat minder eten zijn gaan geven is Nouckie, nu een jaar na de operatie, nog steeds mooi op gewicht.

Ilse Woudenberg,
Dierenarts Dierenkliniek Enschede

Satin bleek een baarmoederontsteking te hebben

Eind juni kwam de Bengaalse poes Satin van bijna 2 jaar oud bij ons op het spreekuur. Het baasje van Satin had haar ongeveer 2 weken daarvoor laten dekken, alleen het probleem was nu dat ze wat minder at en afviel (ongeveer een halve kilo, wat best veel is bij een katje van ongeveer 3 kilo). Verder waren er eigenlijk geen problemen.

Op het klinisch onderzoek voelden we een ronde zachte structuur in de buik, we vertrouwden het niet helemaal, dus werd er een röntgenfoto gemaakt. Op de foto (zie hierboven), zie je dat de darmen allemaal naar onderen zijn gedrukt en je ziet als het ware allemaal grote ronde wittige lussen door de hele buik. Satin bleek een baarmoederontsteking te hebben.

De enige mogelijke behandeling voor zo’n baarmoederontsteking is een operatie waarbij de eierstokken en de baarmoeder, die dan gevuld is met etter, verwijderd worden. Zo’n operatie is niet geheel zonder gevaar, want je opereert een patiënt die al ziek is, dus de narcose is een groter risisco.Ook kunnen er soms giftige stoffen vanuit de baarmoeder in de bloedsomloop komen, die voor nierproblemen kunnen zorgen.

Satin bleek een baarmoederontsteking te hebben

Zoals je op de 1e foto kunt zien, had Satin een enorme baarmoeder (normale baarmoeder van een kat is ongeveer . cm in doorsnede) en waren we net op tijd. Achteraf bleek ze na de operatie nog een halve kilo lichter te zijn!

Waardoor heeft dit katje nou een baarmoederontsteking gekregen? Hormonen spelen een grote rol in het krijgen van zo’n ontsteking. Zo is de kans 25%, dat een ongesteriliseerde hond van boven de 8 jaar een baarmoederontsteking krijgt. In het geval van Satin, had de eigenaar een tijdje de poezenpil gebruikt, omdat ze graag een nestje wilde.

Wat kun je doen om een baarmoederontsteking te voorkomen?

• Teefjes liefst voor of 3 maand na de 1e loopsheid steriliseren.
• De poezenpil niet gebruiken.

Wanneer u vragen heeft over de voor en nadelen van een sterilisatie of vragen over een baarmoederontsteking, kunt u altijd contact opnemen met ons.

Lange konijnentanden die blijven groeien

Vorige maand heb ik geschreven over tandsteen bij de hond en kat. Ook konijnen, cavia’s en hamsters hebben vaak problemen met hun gebit.

Elk konijn en knaagdier heeft doorgroeiende voortanden en kiezen. De tanden groeien gemiddeld zelfs wel 1 cm per maand. Normaal gesproken slijten de kiezen en tanden tegen elkaar af door de kauw- en bijtbewegingen. Wanneer de tanden scheef staan, kun je dus voorstellen, dat deze niet goed afslijten, en ze zo nog schever gaan staan of naar buiten gaan groeien. In het ergste geval krijgt zo’n diertje ‘Olifantstanden’, zoals wij ze noemen. Zulke tanden groeien helemaal uit de bek naar buiten. Met zo’n scheef gebit kan zo’n dier natuurlijk niet goed eten, vandaar dat het belangrijk is ze regelmatig bij te houden door ze op lengte te knippen.

Ook Kasper, een Frans hangoor konijn van 3 jaar oud had dit probleem. Elke 6 weken kwam Kasper langs om zijn tanden te laten knippen. Dit knippen gebeurt met een speciale tang, zodat de tanden niet splijten tijdens het knippen en het knippen ook niet pijn doet.

Als alternatief voor het knippen bestaat de mogelijkheid de voortanden te trekken. Omdat bij Kasper de tanden iedere 6 weken (dit is erg vaak en stressvol voor het konijn) geknipt moesten worden, leek dit trekken een betere oplossing. Bij elke keer knippen krijg je namelijk bij de basis van de tand toch een kleine beschadiging, die op termijn problemen kan gaan geven. Je moet dan denken aan bijvoorbeeld abcessen of ontstekingen van de bek. Konijnen kunnen gelukkig heel goed zonder tanden eten, deze konijnen doen dat per slot van rekening al een hele tijd zonder goed functionerende tanden.

Kasper is bij ons geopereerd: onder narcose werden zijn voortanden en stifttandjes (kleine extra tandjes achter de voortanden die alleen konijn-achtigen hebben) eruit gehaald. Dit is een lastig werkje, want de tanden van konijnen en knaagdieren zijn lang, er zit zeker nog 2-3 cm met een flinke bocht vast in de kaak. Wat je aan de buitenkant aan tand ziet, is bij wijze van spreken slechts het ‘topje van de ijsberg’.

Kasper is bij ons aan de tanden geopereerd

Omdat problemen aan de snijtanden en aan de kiezen vaak tegelijk voorkomen, raden we aan om voordat we de snijtanden gaan trekken een röntgenfoto te maken van de kieswortels, om te kijken of deze niet doorgegroeid zijn richting een zenuw die onder de wortels ligt. Als de wortels doorgroeien naar beneden dan kunnen ze tegen een zenuw gaan drukken. Dit is erg pijnlijk en kan ook een reden zijn dat het konijn niet of slecht eet of erg gaat kwijlen. Dit is een probleem waar je helaas niets meer aan kunt doen.

Bij Kasper is het gelukt de tanden met de oorsprong (de plek van waaruit de tand groeide), te trekken. Dit is goed te zien als de tanden getrokken zijn. Dit lukt niet altijd, zodat de mogelijkheid bestaat, dat er na verwijderen
toch weer een nieuwe tand groeit. We zien Kasper nu nog maar 2x per jaar als hij komt voor zijn entingen. Hij kan heel goed eten zonder voortanden en is erg blij dat hij niet meer zo vaak hoeft te komen (en zijn baasje ook, natuurlijk).

Dus: let bij konijnen en cavia’s goed op of het dier nog goed eet (en niet alleen maar aanstalten maakt om te gaan eten) en niet kwijlt. Dit kan zeer veel problemen voorkomen (gasophopingen in de buik, diarree en in het ergste geval sterfte als gevolg van de gebitsproblemen). Bij dieren die eenmaal behandeld zijn voor tand- of kiesproblemen is het zeer waarschijnlijk dat dit probleem terug gaat komen en ze dus vaker behandeld moeten gaan worden. Wij vinden het belangrijk na een gebitsbehandeling de toestand van het gebit en de prognose voor het gebit goed met u door te spreken. Zo kunnen we samen beslissen wat voor uw konijn/knaagdier de beste oplossing is voor de toekomst.

Op Woensdagavond 25 februari van 19:30-20:30 wordt er een informatieavond gegeven over deze en andere gebitsproblemen bij knaagdieren. Als u geinteresserd bent, geef u dan op voor deze avond bij Dierenkliniek Enschede. U bent van harte welkom!

Christa van Wessem en Ilse Woudenberg
Dierenartsen Dierenkliniek
Enschede

Henkie met tandsteen

Vorige maand hebben we het gehad over tandsteen, ook Henkie, een mannelijk gecastreerde kruising van 14 jaar oud, had dit probleem.

Henkie kwam voor een enting bij ons en de eigenaar vertelde dat hij zo erg uit zijn bekkie stonk. Toen we vervolgens in zijn bek keken zagen we dat Henkie erg veel tandsteen had. Daardoor was het tandvlees erg gaan ontsteken en zaten een aantal kiezen en tanden los. Deze losse tanden moesten worden getrokken en ook het gebit moest weer schoon!

Ondanks dat Henkie 14 jaar oud was, was dit toch belangrijk. De reden is niet alleen omdat loszittende tanden pijnlijk zijn, maar ook omdat via het ontstoken tandvlees bacteriën in het lichaam terecht komen. Deze bacteriën kunnen dan ernstige gevolgen hebben voor onder andere de nieren en het hart en daardoor de levensduur van uw huisdier ernstig verkorten.

Henkie werd onder narcose gebracht en kreeg een buisje (tube) in zijn keel om goed te kunnen ademen. Dit zie je op de eerste foto. Daarop kun je ook goed de grote hoeveelheid tandsteen zien (de bruine verkleuring op de tanden) en het veel te rode tandvlees. Eerst worden de loszittende kiezen en tanden getrokken. Daarna wordt de dikste laag tandsteen verwijderd met verschillende instrumenten. Met water dat onder druk staat (de ultrasoon) wordt het laatste restje tandsteen verwijderd. Als laatste worden met een speciaal soort tandpasta, de tanden gepolijst. Daarbij komt er een laagje om de tanden heen dat ervoor zorgt dat er minder snel tandsteen gevormd kan worden. Het resultaat (op de tweede foto te zien) was weer een mooi schoon en wit gebit.

Het gebit is weer schoon na de behandeling

Nadat het gebit gereinigd is, kan er opnieuw tandsteen ontstaan. Daarom is het belangrijk om na de gebitsreiniging te gaan tandenpoetsen of speciaal voer te geven dat de vorming van tandsteen afremt.

In februari wordt er op 11 februari van 19:30-20:30 een speciale informatieavond over het gebit georganiseerd, gevolgd door een demonstratie tandenpoetsen. Dus als u meer wilt weten? U bent van harte welkom. Reageer snel, want het aantal plaatsen is beperkt. Als u wilt weten of uw hond een probleem heeft met zijn gebit, maak dan gebruik van de gratis gebitscontroles die op elke woensdag van 15:00-16:00 in de maand februari gedaan worden. Maak snel een afspraak om lange wachttijden of teleurstelling te voorkomen.

Gebitsproblemen bij huisdieren

Een van de meest onderschatte problemen bij de hond en kat zijn gebitsproblemen. Daarom wordt ieder jaar in februari de maand van het gebit georganiseerd om meer aandacht aan deze problemen te schenken.

De meest voorkomende gebitsaandoening is de vorming van tandsteen. Meestal komt een eigenaar met zijn hond of kat binnen met de klacht dat het dier zo erg uit zijn bekkie stinkt. Wanneer je dan in de bek gaat kijken zie je vaak tandsteen ( op de eerste foto te zien).

Waardoor ontstaat tandsteen? Mensen poetsen (als het goed is!) iedere dag 2x hun tanden, bij dieren doen we dit vaak niet. Door het eten en het speeksel van het dier wordt er een laagje op de tanden gevormd, bacteriën gaan in dit laagje zitten, dit wordt tandplak genoemd. Doordat deze laag er niet afgehaald wordt door de tanden te poetsen, kan deze laag gaan verkalken, dit verkalkte laagje heet tandsteen. Sommige dieren, met name de kleine hondenrassen, zijn extra gevoelig voor de vorming van tandsteen. Waarschijnlijk komt dit doordat bij deze dieren de tanden wat dichter op elkaar staan, waardoor voedselresten gemakkelijker achter blijven.

Maand van de Gebitscontrole

Uiteindelijk ontstaan er ten gevolge van het tandsteen allerlei klachten. Hierbij kun je denken aan ontsteking van het tandvlees (gingivitis) en het mondslijmvlies, waarbij uiteindelijk de tanden los gaan zitten. Ook kunnen er abcessen of neusbloedingen ontstaan. De bacteriën worden via het ontstoken tandvlees opgenomen in de bloedbaan en komen zo bijvoorbeeld bij het hart en de nieren terecht. In het ergste geval kunnen er dan ernstige ontstekingen ontstaan in deze belangrijke organen.

Wat kun je doen om tandsteen te voorkomen?

• Tandenpoetsen! Dit is de beste manier om tandsteen te voorkomen. Dit moet dan wel dagelijks gebeuren. Het gemakkelijkste is om je dier dit als hij jong is te leren.
• Als tandenpoetsen niet lukt, bijvoorbeeld bij een ouder dier of kat, kun je dentastix (speciale botjes) of een dentaal voer (voer speciaal voor de tanden) geven.

Moraal van het verhaal:

Het gebit van een dier is belangrijk en verdient een goede verzorging. Wanneer uw dier uit zijn bekkie heeft of tandsteen heeft, kom dan eens langs om te laten kijken of dit schoongemaakt moet worden.

Als u meer informatie wilt over tandenpoetsen of de speciale tandenvoeders, stap gerust eens binnen en vraag onze assistentes. In februari tijdens de maand van het gebit, wordt er op 11 februari tussen 19:30-20:30 een informatieavond gehouden worden met aansluitend een demonstratie tandenpoetsen. Ook worden er iedere woensdag in februari tussen 15:00 en 16:00 gratis gebitscontroles gedaan. Geef u snel op om lange wachttijden of teleurstelling te voorkomen.

Onderzoek in de neus met de camera

Balou een mannelijke kruising Schapendoes kwam vorige week bij ons in de kliniek met de klacht dat hij al 3 dagen continue niesbuien had. Buiten de niesbuien voelde Balou zich eigenlijk prima. Ook op algemeen onderzoek konden we niets vinden.

De eigenaars van Balou wandelen regelmatig met hem in het bos en waren, net als wij, bang dat er mogelijk iets in zijn neus zat. Je kunt daarbij denken aan bijvoorbeeld een grasaar, maar een flinke ontsteking, schimmelinfectie of tumor behoren ook tot de mogelijkheden. We hebben op het spreekuur geprobeerd om met een lampje in zijn neus te kijken, maar helaas vond Balou dit een minder goed idee, dus dat lukte niet. Soms wil je graag zekerheid hebben en in dit geval wilden we er zeker van zijn dat er echt niets in zijn neus zat.

De volgende dag kwam Balou nuchter terug, zodat we onder narcose, met een camera zijn neus konden kijken. Je gaat hierbij met een camera de neus in, zoals je op de eerste foto kunt zien en de beelden die de camera maakt zijn te zien op een TV scherm, dit kun je op de tweede foto zien.

De neus van een hond van binnen

Gelukkig voor Balou zat er niets in zijn neus. Wel was het neusslijmvlies wat gezwollen en was 1 van de keelamandelen opgezet. Dit wijst meestal op een ontsteking als gevolg van een infectie. Balou kreeg pijnstillers en ontstekingsremmers mee naar huis en doet het nu weer prima!

Een van onze collega’s is aan het leren om echo’s van het hart te maken. Voordat ze kan beoordelen hoe een abnormaal hart eruit ziet, moet ze eerst weten hoe een normaal hart er op echo uit ziet. We hadden aan de eigenaars van Balou gevraagd of we een echo van zijn hart mochten maken en hebben hiervoor toestemming gekregen. Daarvoor nog onze hartelijke dank!

Ilse Woudenberg

Dierenarts Dierenkliniek Enschede

Vastgezeten pootje na de operatie

Pas geleden kwam het konijntje Soes bij ons binnen die met zijn achterpootje vast had gezeten. Waarschijnlijk heeft hij geprobeerd om weer los te komen en had daarbij al zijn middenvoetsbeentjes gebroken. De ondervoet hing eigenlijk alleen nog met de huid en wat spiertjes vast aan de rest van de poot.

Eigenlijk de enige mogelijkheid was om de ondervoet of de hele poot te amputeren. Voordeel van alleen de ondervoet eraf te halen, was dat het konijn zijn hak zou behouden en dus nog een functionele poot zou hebben. Risico dat we liepen is dat dit niet goed zou genezen en dat we mogelijk later alsnog de rest van de poot zouden moeten amputeren. We besloten na overleg met de eigenaar dit risico te nemen en enkel de ondervoet te amputeren.

Het pootje na 10 dagen

De operatie verliep voorspoedig en Soes werd dezelfde dag nog naar huis gestuurd met een flinke dosis antibioticum en natuurlijk pijnstilling. Op de eerste foto zie je het pootje vlak na de operatie. De wond genas goed en na 5 dagen kon het verband eraf. Bij de controle op dag 10 konden ook de hechtingen verwijderd worden, groeide er zelfs alweer wat haar terug en gebruikte Soes zijn pootje weer. Op de 2e foto zie je hoe het pootje er na 10 dagen uitzag.

Ilse Schreuter
Dierenarts Dierenkliniek Enschede